De witte wolf en de zwarte, wie wint in het gevecht?

Blog - 13 december 2018

Ken je het verhaal van de zwarte en de witte wolf?

De zwarte wolf leeft vanuit wrok, haat, een ontroostbaar verdriet, pijn en het gevoel daar eeuwig slachtoffer van te zijn. Vanuit wantrouwen en schaarste. De zwarte wolf vertegenwoordigt het ego, dat van alles wordt aan gedaan. Dat gebukt gaat onder de pijn die met name ánderen veroorzaken.

De witte wolf leeft vanuit liefde, vertrouwen, overvloed, niet probleemloos maar altijd met het gevoel: hier kom ik weer doorheen. Vanuit een zachte kracht strijdvaardig. Vanuit verbinding en "samen", het gevoel dat we allemaal gelijk zijn en ieder van ons onze eigen verhalen leven. Vanuit liefde.

Het Indiaans verhaal gaat verder. Een oude Cherokee vraagt zijn kleinzoon, welke wolf zal er winnen in een gevecht? De zwarte wolf of de witte. Als de kleinzoon geen antwoord heeft op de vraag verteld zijn Opa; de wolf die je voedt wint. Die zal het sterkst zijn.

Hoe zie ik dat in mijn leven

En uiteraard is dat waar. Maar hoe vertaal ik dit naar mijn eigen leven? Het is me duidelijk dat we allemaal beide wolven in ons hebben. De zwarte wolf staat voor mijn hoofd, mijn ego, voor het stuk dat zich slachtoffer voelt van situaties. Dat boos en verbitterd, achterdochtig, wantrouwend en gemeen is. Het staat voor het gevoel dat er niet genoeg is, dat ik moet vechten voor aandacht, liefde of geluk.
De witte wolf staat voor mijn hart, mijn liefde. Voor mijn vertrouwen in overvloed, vertrouwen in mijn eigen kracht en de goedheid van anderen. Het staat voor al die talloze keren dat ik vóór ik impulsief zou reageren even nadacht, na voelde en besloot dat een verhaal 2 kanten heeft. Dat de ander misschien vanuit zijn eigen pijn reageert en ik me daartoe niet hoef te laten verleiden.

Maar hoe voed ik de ene of de andere?

Ik sta op en er is een knagend gevoel van ongenoegen. Mijn bedrijf moet groter, het bedrijf van mijn man heeft mijn aandacht nodig, onze stichting in Ghana wil groeien en heeft veel aandacht nodig, mijn gezin, allemaal jarigen het heeft aandacht nodig. En wat ik nu even niet heb? Is tijd voor die aandacht. Ik baal, alles is te veel. Ik loop langs de spiegel en bedenk in een flits dat ik het jurkje van vorige jaar deze kerst vast niet ga passen. Ik stamp de trap af en voor mij staat de deur naar de keuken wagenwijd open. Podver*#%$@ waarom is die deur niet gewoon dicht, de verwarming staat daar aan. Mijn gedachten malen en stomen en er komt met moeite een "goeimorgen" uit voordat ik los ga over alles wat er niet goed gaat.

De zwarte wolf is op jacht!...

Geladen en bloedlink. In de spiegel zie ik niet mijn "zelf", nee ik zie een vals dier dat probeert mij nog iets verder de grond in te trappen. Om vervolgens als een grondmijn te ontploffen. Ik lag daar immers klaar, weliswaar goed verborgen, om op te stappen, toch?

Ik voed de zwarte wolf, met mijn negativiteit, mijn ongenoegen, mijn gevoel dat ik het niet goed genoeg doe, niet goed genoeg bén. Schaarste, een wantrouwen in mijzelf en in mijn omgeving. Een wantrouwen in het universum, dat er op dit moment is wat er is.

Hoe had ik dat nou gedaan als ik de witte wolf was gaan voeden?

Ik sta op en er is een knagend gevoel van ongenoegen. Mijn bedrijf moet groter, het bedrijf van mijn man heeft mijn aandacht nodig, onze stichting in Ghana wil groeien en heeft veel aandacht nodig, mijn gezin, allemaal jarigen het heeft aandacht nodig. En wat ik nu even niet heb? Is tijd voor die aandacht. Ho wacht even, ik word bewust van mijn gevoel van ongenoegen, nee zo wil ik de dag niet starten. Ik realiseer dat ik me nu focus op alles wat "slecht" gaat. Maar mijn bedrijf gaat beter dan vorig jaar. De zaak van mijn man gaat beter dan vorig jaar. Onze stichting is onderhevig aan groei en ook dat is goed, niet makkelijk maar goed! En al die jarigen? Wat fijn dat ze er zijn! Ik zucht diep en geniet even van de buiging naar het licht, de voeder bak van de witte wolf vult zich. Ik loop langs de spiegel en glimlach, "goeiemorgen mooi mens, klaar voor vandaag?". Ik loop de trap af en de open deur nodigt me uit om onze keuken binnen te gaan. Een warme plek waar ik zo meteen met mijn gezin aan de ontbijttafel ga. Wat een rijkdom. En wat een verschil.

Het verschil?

Dankbaarheid, bewust beseffen dat ik niet vanuit die schaarste wil leven maar vanuit liefde en vertrouwen.

"Ik moet ook altijd alles allen doen" is Ego. Kijk eens wat je allemaal alleen doet, is alles écht nodig, op dát moment? Of kan je het ook laten liggen? En als je vraagt: lieverd wil je me even helpen? Dan is dat een vraag vanuit liefde. En die is zoveel makkelijker te beantwoorden dan: Jij doet hier ook helemaal niks, ik moet alles alleen doen... De andere kant zal dan in het gunstigste geval denken: Oh heerlijk, jij doet het allemaal dan hoef ik het niet te doen. In veel gevallen zal de ander denken: *&@#&@#%- you.

Wanneer voed jij de witte wolf en hoe? En wanneer wint de zwarte wolf, hoe heb je haar of hem gevoed? En hoe wil je leven? In angst, wrok en boosheid of vanuit liefde, vertrouwen en rust.

Ik wens je toe, een 2019 waarin je de witte wolf goed voedt, met gezonde en verrijkende voeding! Met mooie gesprekken, momenten van dankbaarheid elke dag, met zelf-liefde en liefde voor anderen. Ik wens jullie geweldige feestdagen toe, may all your dreams come true. Geniet van elkaar!


Met Liefs, Femke Joy.

<< Terug naar overzicht

  Adres
  Contactgegevens
Fem's Flow ontvangen?

Venloseweg 74
5931 GV Tegelen
Nederland

+31 (0)6 11 18 00 99
info@femkejoy.nl

Privacy verklaring

Dit veld is verplicht
Dit veld is verplicht
  Adres

Venloseweg 74
5931 GV Tegelen
Nederland

  Contactgegevens

+31 (0)6 11 18 00 99
info@femkejoy.nl

Privacy verklaring


Fem's Flow ontvangen?
Dit veld is verplicht
Dit veld is verplicht
Uw browser is verouderd!

Om deze website goed te kunnen bekijken moet u uw browser updaten. Update nu mijn browser.

×