Vandaag ben ik goed genoeg.

Blog - 15 januari 2020

Neem jezelf eens als voorbeeld, hoe perfect ben jij? Hoe tevreden ben je over wat je doet, wat je kan, hoe je bent? Ben je helemaal goed zoals je bent? Of heb je nog allerlei leerpunten en doelen die je moet behalen voor je tevreden kan zijn.

Een kind dat leert lopen kán nog niet lopen. Het schuifelt over de grond en merkt dat het allemaal zo snel niet gaat. Het krijgt het verlangen te gaan lopen. Of het merkt dat het leren lopen op zich veel langzamer gaat dan kruipen en blijft nog een lange tijd doorschuiven. Als het dan daadwerkelijk op gaat staan dan valt het weer. Soms wat gefrustreerd, soms geschrokken blijft het nog even zitten. Maar al gauw raapt het weer alle moed bij elkaar en doet een nieuwe poging. Als het (ongetwijfeld) weer valt gaat het kind perfectioneren en reflecteren, hoe kan dit beter? Na enige tijd oefenen loopt het en na wat oefenen kan het zelfs rennen.

Een leerproces dat we allemaal doorlopen hebben. Denk je dat een kind bij de eerste val denkt: Allemachtig wat ben ik een prutser, zie mij fálen, ik hoop dat niemand het zag, zou ik toch mooi even enorm voor gek staan zeg….

Nee… dat zou een kind niet denken.

Zouden wij tegen een kind zeggen, als het valt tijdens het leren lopen; Jee kind toch, wat ben jij dom, hoe kun je in godsnaam zo stom zijn om tijdens het leren lopen te vallen, ga je schamen, je bent pas goed genoeg als je loopt…

Nee… ook dat zouden wij nooit doen.

Maar ergens onderweg zijn we wel zo hard geworden, in ieder geval voor onszelf. En daarmee waarschijnlijk ook voor de ander.

Een kind dat valt voelt niet: Ik ben niet goed genoeg, ik faal, wat ben ik een prutser. Nee, het voelt enkel; verdorie ik val, mijn billen gelukkig ingepakt in een dikke luier, opstaan en verder gaan! Het kan wat frustratie voelen maar voelt boven al; dit moet me lukken, ik kan dit, ik probeer het gewoon nog eens. Of het voelt; nou… dan niet… niet vandaag… misschien morgen. Geen zelf-afwijzing, geen oordeel. ZelfLiefde!

Waar zijn we dat verloren? Je faalt niet, niet als mens, niet als man, niet als vrouw. ‘Want het enige wat de wereld mij vraagt’; zegt Nathan Vos, ‘is dat ik probeer het goede te doen. En daarin falen is geen falen; dat is het leven. We doen wat we kunnen en dat is goed genoeg.’ Als we elke dag de situaties die we anders hadden willen doen in het vervolg anders gaan doen, zoals een kind reflecteert op het leren lopen, dan kijken we veel relaxter naar het leven.

Ik ben niet perfect, soms ben ik ongeduldig en kortaf. Soms eet ik te veel terwijl ik van de zomer weer in mijn zomerjurkjes wil passen. Soms reageer ik bitchy op mijn man of vind ik dat mijn kinderen zich aanstellen. Ben ik niet goed genoeg?
Als ik in die situatie zit denk ik; jee Fem, is dit nodig, wat zit je dwars, waar ben je bang voor, wat kan ik voor je doen? Door niet boos te worden op mezelf, mezelf niet te straffen maar juist met liefde naar mezelf te kijken herinner ik me hoe ik wil reageren. Wat ik wél wil doen of zijn. Ik neem mezelf voor om vanuit die liefde en zelfacceptatie een volgende situatie anders te benaderen. Niet zo krampachtig als het nu misschien overkomt. Maar het besluit mezelf te koesteren en niet boos te worden zorgt ervoor dat ik met meer liefde naar mezelf en dus ook de anderen kan kijken. Er komt ruimte en rust.

Ik kan tegen mijn geliefden sorry zeggen, ik had niet zo bitchy willen zijn. Mijn geliefden leren dat ook zij niet perfect hoeven te zijn, want; “dat is zij ook niet en toch wordt er van haar gehouden, door zichzelf en door ons”.

Ben ik pas goed genoeg als ik nooit meer bitchy ben? Nee hoor, er zal altijd wel iets zijn wat ik in het vervolg anders zou willen doen. Is een kind pas goed genoeg als het daadwerkelijk kan lopen? Nee, want na leren lopen begint het volgende, leren rennen, lezen, schrijven, rekenen, met je mond dicht eten. Is het kind gedurende al die lessen niet goed genoeg? Faalt hij als het niet meteen lukt? Nee!

Dus kunnen we dan niet gewoon concluderen dat we nu al goed genoeg zijn? Dat we al levende leren, dat we moedig zijn dit leven aan te gaan en daarmee alle recht hebben op liefde en acceptatie?! Ik vind van wel! Dus, bij deze, ik ben goed genoeg. En jij ook. Helemaal, gewoon zoals je bent.

Liefs Femke Joy.

<< Terug naar overzicht

  Adres
  Contactgegevens
Fem's Flow ontvangen?

Venloseweg 74
5931 GV Tegelen
Nederland

+31 (0)6 11 18 00 99
info@femkejoy.nl

Privacy verklaring

Dit veld is verplicht
Dit veld is verplicht
  Adres

Venloseweg 74
5931 GV Tegelen
Nederland

  Contactgegevens

+31 (0)6 11 18 00 99
info@femkejoy.nl

Privacy verklaring


Fem's Flow ontvangen?
Dit veld is verplicht
Dit veld is verplicht
Uw browser is verouderd!

Om deze website goed te kunnen bekijken moet u uw browser updaten. Update nu mijn browser.

×